Dlaczego awarie ciągle się zdarzają i co właściwie można z tym zrobić
Rok 2025 był trudny, jeśli firma postawiła wszystko na jednego dostawcę chmury. W grudniu klienci Snowflake bezradnie obserwowali, jak aktualizacja schematu kaskadowo rozprzestrzeniała się na wiele regionów, blokując możliwość wykonywania zapytań na 13 godzin. Użytkownicy Databricks zmagali się z dniami pogorszenia jakości usług AI.
W październiku region US-East-1 platformy Amazon Web Services (AWS) przestał działać na 15 godzin: błąd systemu DNS wpływający na DynamoDB wyłączył ponad 1000 firm. W czerwcu wyjątek zerowego wskaźnika w systemie binarnym kontroli usług Google Cloud wyłączył wiele systemów, w tym Cloud Storage, Compute Engine i BigQuery, na kilka godzin, a efekty fal uderzyły w Spotify, Discord i OpenAI.
We wszystkich tych incydentach wzorzec był taki sam: klienci odświeżali strony statusu i czekali, aż ktoś inny rozwiąże problem. Różnica między dostawcami nie polega na tym, czy awarie się zdarzają, ale na tym, jakie są dostępne opcje, kiedy już wystąpią.
Wzór: pojedyncze punkty awarii o globalnym zasięgu
Grudniowy incydent Snowflake został wywołany przez niekompatybilną z wcześniejszymi wersjami aktualizację schematu bazy danych. Błędy niezgodności wersji powodowały niepowodzenie operacji lub ich zawieszenie w wielu regionach na platformach AWS, Microsoft Azure i Google Cloud Platform (GCP). W komunikatach Snowflake twierdzono, że nie ma obejść z wyjątkiem klientów, którzy mieli wstępnie skonfigurowaną replikację do regionów, na które nie miało to wpływu. Wszyscy inni czekali.
Grudniowa awaria Databricks (trwająca kilka dni) spowodowała problemy z Unity Catalog, pogorszenie wydajności obliczeniowej w wielu regionach oraz trwającą kilka dni przerwę w działaniu Mosaic AI. W aktualizacjach statusu wielokrotnie informowano, że „współpracują z dostawcą chmury nad potencjalnymi ścieżkami łagodzenia skutków”. To zdanie mówi wszystko o łańcuchu zależności: gdy platforma Azure ma zły dzień, klienci Databricks w regionach platformy Azure również mają zły dzień.
Incydent z Google Cloud w czerwcu ujawnił tę samą lukę w zabezpieczeniach. Wadliwe zasady z pustymi polami zostały wstawione do tabel konfiguracji globalnej i zreplikowane na całym świecie w ciągu kilku sekund. Uszkodzone dane wyzwoliły pętle awarii, które wyłączyły podstawowe usługi na 7,5 godziny. Własne pulpity nawigacyjne statusu Google były początkowo niedostępne — zespoły SRE nie mogły nawet potwierdzić zakresu katastrofy.
Redundancja regionalna nie pomaga, gdy awaria ma charakter logiczny, a nie fizyczny. Gdy platforma bazuje na globalnie skoordynowanych metadanych lub udostępnionej konfiguracji, pojedyncza, wadliwa aktualizacja rozprzestrzenia się wszędzie. Awaria przechodzi kolejno z regionu do regionu.
Dodatkowo w tych scenariuszach infrastruktura jest rozproszona, ale kontrola pozostaje scentralizowana. W przypadku awarii płaszczyzny sterowania Snowflake nie ma znaczenia, że działa ona na platformie AWS, Azure i Google Cloud pod nią. Gdy Databricks czeka, aż na platformie Azure zostanie coś naprawione, marketing wielochmurowości nie pomaga. Jedynym punktem awarii jest zastrzeżona warstwa na górze.
Co mówią analitycy
W analizie roku 2025 firmy Gartner® dotyczącej trendów wdrażania chmury szacuje się, że ponad 50% organizacji nie osiągnie oczekiwanych rezultatów z wdrożeń wielochmurowych do roku 2029. Główny problem: brak interoperacyjności między środowiskami.
W publikacji Forrester Predictions 2026: Cloud Outages, Private AI On Private Clouds, And The Rise Of The Neoclouds firma badawcza przewiduje co najmniej dwie poważne wielodniowe awarie chmury w 2026 roku. Branża chmurowa przechodzi ogromną transformację infrastruktury, ponieważ systemy obsługi na ogromną skalę prześcigają się w budowaniu centrów danych natywnych dla sztucznej inteligencji. Ta inwestycja wiąże się z kosztami: starsze środowiska x86 i ARM otrzymują niższe priorytety, co prowadzi do upadku starzejącej się infrastruktury w obliczu rosnącej złożoności.
W tym samym artykule z prognozami firmy Forrester szacuje się, że co najmniej 15% przedsiębiorstw przejdzie na wdrożenia prywatnej sztucznej inteligencji zbudowane na chmurach prywatnych w 2026 roku. Czynniki napędzające: rosnące koszty sztucznej inteligencji, obawy związane z zablokowaniem danych oraz ryzyko operacyjne związane z uzależnieniem się od infrastruktury, która jest coraz bardziej zoptymalizowana pod kątem priorytetów kogoś innego. Awarie w roku 2025 były zapowiedzią tego, co dzieje się, gdy obciążenia nie są głównym problemem dostawcy.
Tworzenie architektury w celu zapewnienia odporności z Cloudera
Większość przedsiębiorstw ma architektury „przypadkowo wielochmurowe” w wyniku przejęć, shadow IT lub wyboru najlepszych w swojej klasie narzędzi, a nie jako rezultat celowego planowania architektonicznego. Ich obciążenia są rozproszone między dostawcami, ale brakuje im możliwości przenoszenia danych i obciążeń, gdy coś pójdzie nie tak.
Opracowywanie architektury pod kątem odporności polega na zapewnieniu, że platforma danych i sztucznej inteligencji umożliwia przenośność oraz eliminuje pojedyncze punkty awarii.
Platforma Cloudera została zaprojektowana z myślą o przenośności, dając możliwość pracy w trybie awaryjnym między środowiskami w celu utrzymania operacji — obciążenia i dane mogą być przenoszone między platformami AWS, Azure, Google Cloud i środowiskami lokalnymi bez konieczności przepisywania, tarcia lub uzależniania od dostawcy. Aktualizacje nie są wymuszane jako zmiany globalne niezgodne z wcześniejszą wersją.
Gdy nastąpi nieunikniona awaria, masz opcje: praca w trybie awaryjnym w innej chmurze lub przeniesienie obciążeń z powrotem do swojego centrum danych. Nie utkniesz na oglądaniu strony statusu — zachowujesz kontrolę nad swoimi danymi i możesz utrzymywać spójne operacje oraz zgodność bez względu na to, gdzie znajdują się dane.
Aby uzyskać więcej informacji na temat tworzenia odpornej architektury z Cloudera, przeczytaj nasz blog: Architektura z myślą o odporności danych: zapewnienie ciągłości działania dzięki firmie Cloudera
Patrząc w przyszłość
Rozbudowa sztucznej inteligencji obciąża infrastrukturę, a firmy analityczne wskazują na możliwość większych turbulencji w przyszłości: firma Forrester przewiduje wielodniowe przestoje, a Gartner defensywne wdrażanie środowisk wielochmurowych. Przedsiębiorstwa, które przejdą przez rok 2026 w dobrej formie, będą tymi, które traktują odporność jak zasadę architektoniczną, a nie pole wyboru dotyczące zgodności do odhaczenia.
Cloudera nie oferuje wbudowanej funkcji przełączania w tryb awaryjny między chmurami jednym przyciskiem — nikt jej nie oferuje. Ale jesteśmy architektonicznie przygotowani do obsługi tej odporności w sposób, w jaki nie są w stanie tego zrobić zastrzeżone platformy.
Jeśli awarie w roku 2025 sprawiły, że czujesz się niekomfortowo, chcielibyśmy o tym porozmawiać. Ponieważ chmura to po prostu komputer kogoś innego. A kiedy ten komputer ma zły dzień, powinno się mieć inne miejsce, do którego można się udać.
Aby dowiedzieć się więcej o tym, jak można zbudować architekturę z myślą o odporności wspólnie z Cloudera, skontaktuj się z naszym zespołem usług konsultingowych, zapoznaj się z prezentacjami produktów lub zapisz się na bezpłatny 5-dniowy okres próbny.
