Jeśli jest jedna rzecz, przed którą seryjny przedsiębiorca Adam Skotnicky ostrzegałby organizacje, to jest to złożoność danych. Jako wiceprezes ds. inżynierii w firmie Cloudera i założyciel tcp.cloud oraz Taikun, niedawno przejętej przez Cloudera, Adam jest ekspertem w wykorzystywaniu pojawiających się możliwości w sektorze technologicznym i nie pozwala, aby ograniczały go skomplikowane struktury danych.
Paul Muller, gospodarz podcastu „The AI Forecast”, i Adam omawiają, jak zespoły inżynieryjne mogą wrócić do prostoty, zachowując elastyczność i kontrolę. Zgłębiają, dlaczego zespoły IT czują się przytłoczone nadmiarem narzędzi i wyzwań operacyjnych, jak inżynieria platformowa może ułatwić życie użytkownikom oraz co tak naprawdę oznacza osiągnięcie podobnej do chmury zwinności w środowiskach hybrydowych.
Oto kilka głównych punktów dyskusji.
Pułapka nadmiernej inżynierii
Paul: Obecnie organizacje zarządzają danymi w wielu środowiskach chmurowych, lokalnych i hybrydowych. Jakie są największe według Ciebie wyzwania, które stwarza ta złożoność?
Adam: Trzeba skupić się na podstawowej wartości tego, co próbujesz zbudować.
Jeśli pójdziesz na całość, możesz przeszacować swoje rozwiązanie. Nie musisz mieć wszystkich funkcji na planecie. To jak cukiernia dla inżynierów, prawda? Nie potrafią się opanować. Wzrost cukru powoduje przypływ energii, ale potem nadchodzi ogromny jej spadek. I tak właśnie wygląda nasza rzeczywistość.
Przyszłość to niewidoczna infrastruktura oparta przede wszystkim na obciążeniu pracą
Paul: Jaka była inspiracja do stworzenia środowiska bardziej przypominającego chmurę w centrum danych? Według mnie zdaniem wielu technologów problem z obietnicą rozwiązań hybrydowych zawsze polegał na tym, że moja infrastruktura lokalna może mieć pewien poziom automatyzacji, ale nie jest to tak sprawne ani tak proste, jak w przypadku korzystania z usługi w chmurze publicznej, gdzie wydaje się znaczne środki na rozwój, aby naprawdę przypomina katalog. Czy zgadzasz się, że w przeszłości był to kompromis? Jak udało Ci się to obejść w przypadku współpracy z Taikun?
Adam: Jeśli chcesz stworzyć coś podobnego, środowisko przypominające chmurę wymaga usunięcia ludzi z procesu. Jeśli masz jakiś problem między sobą a swoją aplikacją, lub jeśli jestem właścicielem tej aplikacji, możesz się zalogować, przejść do katalogu i wdrożyć elementy. To jest ostateczny cel. Poza tym wyeliminowana została obsługa ludzka — osoby te obserwują, upewniają się, że rozwiązanie działa, jest wydajne i bezpieczne. Robią to bez Ciebie, nie wymagając niczego od Ciebie — i tak działa chmura publiczna. To jest właśnie to doświadczenie; to właśnie oznacza chmura.
Paul: Co widzisz na rynku w zakresie wdrażania tych obciążeń big data> Jak samoobsługowe, elastyczne doświadczenie w chmurze umożliwia zespołom skupienie się na analizach, a nie na infrastrukturze?
Adam: Absolutnie zgadzam się, że chodzi tylko i wyłącznie o obciążenie pracą. Nie chodzi o infrastrukturę i dlatego nie chcemy, aby ktokolwiek jej dotykał. Chcesz całkowicie pominąć infrastrukturę, ale nadal pozwalamy Ci z nią eksperymentować. Możesz ją odkrywać, ale w środowiskach produkcyjnych nie należy jej dotykać. Należy przestrzegać najlepszych praktyk, ponieważ wtedy można wreszcie skupić się na obciążeniu pracą, a tego nie można pominąć. Infrastruktura powinna po prostu istnieć. To właśnie robimy w Taikun. Skupiamy się na obciążeniu pracą.
Jedna platforma, dowolne środowisko
Paul: Co osoby korzystające z takich obciążeń jak platforma Cloudera zauważą nowego w tym nowym sposobie pracy, gdy zaczną wdrażać to rozwiązanie?
Adam: Stanowimy teraz warstwę abstrakcji dla usług Cloudera, dzięki czemu będą one niezależne od tego środowiska. Będą mogły działać w chmurze publicznej lub prywatnej na kilku serwerach, setkach czy tysiącach serwerów i nadal będą działać tak samo. Można teraz uruchomić dowolną liczbę z nich, połączyć je z dowolną liczbą punktów końcowych, wybrać miejsce połączenia, a następnie skonfigurować je. Nie jest to chmura publiczna ani chmura hybrydowa. Można używać obu. Można uruchamiać środowiska produkcyjne, które można skalować na bieżąco ze względu na suwerenność danych, można także bawić się technologiami w chmurze publicznej, ponieważ można skalować w górę i w dół od zera do stu w ciągu kilku minut. Można również łączyć te podejścia.
Paul: Niesamowite. Co należy zrobić, aby zacząć przygotowywać się do nowego świata? Czy to coś, co można po prostu natychmiast wdrożyć, i jest to problem technologiczny, czy też w jakim stopniu jest to problem ludzki, w którym trzeba zacząć skłaniać ludzi do innego myślenia? Co muszę zrobić, aby przygotować się na maksymalne wykorzystanie hybrydy?
Adam: Możesz wybrać własne podejście. Możesz wybrać mój ulubiony sposób, który nazywamy „złotym garnkiem”. Wszystko jest wbudowane, więc można iść w jedną lub drugą stronę, lub gdzieś pomiędzy. Nadal możesz uruchomić swoją starą, dobrą maszynę wirtualną obok nowego środowiska. W strukturach i procesach już istniejących jest mnóstwo wiedzy fachowej. Oba podejścia będą dostępne, a w produktach Cloudera, jeśli zdecydujesz się nie łączyć z tym nowym światem, zostanie on wbudowany dla Ciebie.
Obejrzyj całą rozmowę z Adamem Skotnickym w podcaście The AI Forecast w serwisach Spotify, Apple Podcasts oraz YouTube.
